اگر برای واردات کالا از چین یا امارات ارز تأمین کردهاید، انجام پرداخت به فروشنده خارجی بهتنهایی به معنی پایان تعهدات ارزی شما نیست. واردکننده باید مطابق مقررات مربوط، اسناد حمل، مدارک ورود و ترخیص کالا و سایر مستندات موردنیاز را ارائه کند تا وضعیت تعهد ارزی او در مراجع و سامانههای مربوط بررسی و تعیین تکلیف شود.
رفع تعهد ارزی واردات یکی از مراحل مهم در تجارت خارجی است که بیتوجهی به آن میتواند مشکلات بانکی، مالی و تجاری برای واردکننده ایجاد کند. به همین دلیل، آشنایی با مراحل انجام این فرایند، مدارک موردنیاز و روشهای پیگیری مغایرتها اهمیت زیادی دارد. در این راهنما، تمام این موارد را با تمرکز بر نیازهای عملی واردکنندگان بررسی میکنیم.
رفع تعهد ارزی واردات چیست و چه تعهدی را باید تسویه کرد؟
رفع تعهد ارزی واردات به معنای انجام و اثبات تعهداتی است که واردکننده در ارتباط با تأمین ارز و واردات کالا بر اساس مقررات ارزی پذیرفته است. این تعهدات میتوانند شامل انتقال ارز به فروشنده خارجی، ارائه اسناد حمل، اثبات ورود و ترخیص کالا و پرداخت مابهالتفاوت نرخ ارز در موارد مشمول باشند.
به زبان ساده، اگر برای خرید از چین ارز دریافت یا از یک محل مشخص تأمین کردهاید، باید بتوانید نشان دهید ارز در چارچوب ثبت سفارش و مقررات مربوط مصرف شده و فرایند واردات نیز مطابق تعهدات انجام گرفته است. نوع و میزان تعهدات به روش تأمین ارز، اطلاعات ثبت سفارش، نوع کالا و شرایط پرونده بستگی دارد.
نکته مهم این است که رفع تعهد ارزی صرفاً به معنای ارائه یک رسید پرداخت یا پروانه گمرکی نیست. ممکن است بخشی از تعهد با ارائه سند ترخیص انجام شده باشد، اما تعهد مالی دیگری مانند پرداخت مابهالتفاوت نرخ ارز همچنان باقی مانده باشد.
تفاوت رفع تعهد ارزی واردات با رفع تعهد ارزی صادرات چیست؟
رفع تعهد ارزی واردات و صادرات دو مفهوم متفاوت هستند که نباید با یکدیگر اشتباه گرفته شوند. در واردات، موضوع اصلی انجام تعهدات مربوط به ارز تأمینشده برای خرید کالا و ارائه اسناد اثبات ورود و ترخیص آن است؛ اما در صادرات، صادرکننده باید تعهدات مربوط به بازگشت ارز حاصل از فروش کالا یا استفاده از روشهای مجاز رفع تعهد صادراتی را انجام دهد.
برای مثال، شخصی که از طریق واردات از چین قطعات الکترونیکی خریداری میکند، باید تعهدات ارزی مربوط به پرونده وارداتی خود را مطابق مقررات انجام دهد. در مقابل، صادرکنندهای که کالایی را به خارج از کشور میفروشد، با تعهدات مربوط به بازگشت ارز صادراتی مواجه است.
بنابراین، اگرچه هر دو فرایند تحت عنوان رفع تعهد ارزی شناخته میشوند، مدارک، روشهای انجام و مراجع رسیدگی به آنها یکسان نیستند.
چه واردکنندگانی مشمول رفع تعهد ارزی هستند؟
مشمول بودن واردکننده به نوع ثبت سفارش، محل تأمین ارز و مقررات حاکم بر معامله بستگی دارد. بهطور کلی، واردکنندگانی که برای سفارش خود از مسیرهای رسمی تأمین ارز استفاده میکنند، باید تعهدات مرتبط با آن مسیر را در مهلت مقرر انجام دهند.
برای نمونه، اگر شرکتی از طریق واردات از امارات اقدام به تأمین قطعات خودرو یا تجهیزات الکترونیکی کند، باید پیش از شروع معامله مشخص کند که کالا از چه محل ارزی تأمین میشود، چه اسنادی باید ارائه شوند و چه شرایطی برای تکمیل پرونده وجود دارد.
نکته مهم این است که تمام واردکنندگان الزاماً تعهدات یکسانی ندارند. حتی دو واردکننده که کالای مشابهی را از یک کشور خریداری میکنند، ممکن است به دلیل تفاوت در روش تأمین ارز یا شرایط ثبت سفارش، الزامات متفاوتی داشته باشند.
روش تأمین ارز و ارز ترجیحی چه تأثیری بر رفع تعهد دارند؟
یکی از موضوعاتی که در تعیین شرایط رفع تعهد اهمیت دارد، محل تأمین ارز است. ارز بانکی، ارز حاصل از صادرات، منابع ارزی دیگر و روشهای مجاز تأمین ارز ممکن است از نظر مدارک و تعهدات موردنیاز شرایط متفاوتی داشته باشند.
ارز ترجیحی چیست؟
ارز ترجیحی به ارزی گفته میشود که با نرخ حمایتی و برای کالاها یا مصارف مشخص، مطابق سیاستهای ارزی دولت اختصاص پیدا میکند. بااینحال، دامنه کالاهای مشمول و سازوکار تخصیص این ارز در سال ۱۴۰۵ تغییراتی داشته است؛ بنابراین نباید نرخ یا شرایط سالهای گذشته را به تمام سفارشهای جدید تعمیم داد.
دریافت ارز با نرخ ترجیحی نیز به معنی معافیت خودکار از تعهدات وارداتی نیست. برای اطلاع از شرایط هر پرونده باید اولویت ارزی کالا، محل مجاز تأمین ارز و مقررات زمان ثبت سفارش بررسی شود. در صورت وجود ابهام، استفاده از مشاوره تخصصی واردات و صادرات پیش از پرداخت به فروشنده میتواند از ایجاد مشکلات بعدی جلوگیری کند.
مراحل رفع تعهد ارزی واردات از ثبت سفارش تا تسویه پرونده چیست؟
برای انجام صحیح این فرایند، بهتر است از همان ابتدای خرید، اطلاعات مالی و اسناد تجاری بهصورت منظم ثبت شوند. اگر واردکننده پس از ورود کالا به گمرک تازه متوجه مغایرت اسناد یا نقص اطلاعات شود، ممکن است برای اصلاح پرونده با تأخیر و هزینه بیشتری مواجه شود.
در حالت کلی، مراحل زیر مسیر مناسبی برای پیگیری پرونده هستند. البته ترتیب و الزامات دقیق ممکن است بر اساس نوع تأمین ارز و رویه واردات تغییر کند.
| مرحله | اقدام موردنیاز | هدف |
| بررسی ثبت سفارش | کنترل مشخصات کالا، ارزش، تعداد و محل تأمین ارز | جلوگیری از مغایرت اولیه |
| تأمین و انتقال ارز | انجام پرداخت مطابق روش مجاز و ثبت اطلاعات آن | اثبات انجام پرداخت |
| دریافت اسناد حمل | تهیه بارنامه و سایر مدارک حمل | اثبات ارسال محموله |
| ورود و ترخیص کالا | انجام تشریفات گمرکی و دریافت سند ترخیص قطعی | اثبات ورود و ترخیص |
| ارائه مدارک | تحویل اسناد موردنیاز به بانک عامل یا مرجع مربوط | بررسی و تطبیق تعهد |
| تعیین تکلیف مالی | بررسی مابهالتفاوت و سایر تعهدات احتمالی | تسویه بخشهای باقیمانده |
| پیگیری نهایی | بررسی وضعیت پرونده و آزادسازی وثایق در صورت احراز شرایط | تکمیل فرایند |
در این مسیر، هماهنگی میان خرید خارجی، پرداخت، حمل و گمرک اهمیت زیادی دارد. برای مثال، هنگام خرید از امارات، بهتر است پیش از نهایی شدن سفارش مشخص شود چه مدارکی از فروشنده دریافت میکنید و مسئولیت تهیه اسناد حمل و ترخیص بر عهده چه کسی است.
حواله یوان و اسناد پرداخت چه نقشی در رفع تعهد ارزی دارند؟
در معاملات با فروشندگان چینی، پرداخت یوان یکی از روشهای رایج تسویه تجاری است. بااینحال، صرف انجام حواله به حساب فروشنده به معنی رفع کامل تعهد ارزی واردات نیست؛ زیرا بانک یا مرجع رسیدگیکننده باید ارتباط پرداخت با سفارش و اسناد مربوط را بررسی کند.
بهتر است مشخصات ذینفع، مبلغ، ارز پرداختی، شماره فاکتور و اطلاعات معامله بهگونهای ثبت شوند که امکان تطبیق آنها وجود داشته باشد. نگهداری رسید انتقال وجه، تأییدیه پرداخت و مکاتبات مالی فروشنده نیز برای پیگیری اختلافات احتمالی اهمیت دارد.
اگر قصد دارید از خدمات ۰ تا ۱۰۰ حواله یوان به چین استفاده کنید، پیش از پرداخت درباره مشخصات رسید، اطلاعات ذینفع و مدارک قابل ارائه برای پرونده تجاری خود سؤال کنید. رسید حواله میتواند سند پشتیبان پرداخت باشد، اما جایگزین بارنامه یا پروانه گمرکی نخواهد بود.
برای رفع تعهد ارزی واردات چه مدارکی باید ارائه شود؟
مدارک موردنیاز بر اساس نوع کالا، روش تأمین ارز، شیوه حمل و مقررات پرونده متفاوت است. بااینحال، بهتر است واردکننده از ابتدای معامله یک پرونده مستند تشکیل دهد تا هنگام مراجعه به بانک عامل یا پیگیری وضعیت تعهد، اطلاعات موردنیاز در دسترس باشد.
مدارک زیر از مهمترین اسنادی هستند که ممکن است در فرایند بررسی پرونده موردنیاز قرار بگیرند:
- ثبت سفارش و اطلاعات تأمین ارز: شامل اطلاعات ثبت سفارش، کدهای پیگیری و مدارک مربوط به محل تأمین ارز.
- پیشفاکتور و فاکتور تجاری: برای مشخص شدن فروشنده، خریدار، شرح کالا، تعداد و ارزش معامله.
- اسناد پرداخت و حواله ارزی: شامل رسید انتقال وجه و تأییدیههای مالی مرتبط با پرداخت به فروشنده.
- بارنامه و اسناد حمل: مانند بارنامه دریایی، هوایی یا زمینی متناسب با روش ارسال کالا.
- فهرست بستهبندی (Packing List): شامل تعداد بستهها، وزن و مشخصات محموله.
- پروانه گمرکی یا سند معتبر ترخیص: برای اثبات ورود و ترخیص قطعی کالا در مواردی که ارائه آن الزامی است.
- مجوزها و تأییدیههای تکمیلی: مانند گواهی بازرسی، بیمهنامه یا سایر مدارکی که با توجه به نوع کالا و شرایط پرونده درخواست میشوند.
نکته مهم این است که همه مدارک بالا در تمام پروندهها الزام یکسانی ندارند. بنابراین پیش از تهیه اسناد، باید فهرست موردنیاز را از بانک عامل یا مرجع مسئول دریافت کنید.
برای آشنایی بیشتر با مراحل گمرکی و اسناد موردنیاز، مطالعه راهنمای ترخیص کالا از چین نیز میتواند مفید باشد؛ زیرا بخشی از مشکلات رفع تعهد ارزی به نقص یا ناهماهنگی همین مدارک مربوط میشود.
در چه شرایطی میتوان تعهد ارزی واردات را تعیین تکلیف کرد؟
وضعیت همه پروندههای وارداتی یکسان نیست. ممکن است کالای وارداتی بهطور کامل ترخیص شده باشد، بخشی از محموله وارد نشده باشد یا اطلاعات ثبت سفارش با اسناد گمرکی تطابق نداشته باشد. هرکدام از این شرایط مسیر پیگیری متفاوتی دارند.
در جدول زیر، برخی از وضعیتهای متداول و اقدامات اولیه مرتبط با آنها را بررسی کردهایم. این موارد بهویژه برای افرادی که قصد ترخیص کالا از دبی یا سایر مبادی وارداتی را دارند، کاربردی است.
| وضعیت پرونده | اقدام پیشنهادی | نکته مهم |
| کالا بهطور کامل ترخیص شده است | ارائه پروانه گمرکی و تطبیق آن با ثبت سفارش و اسناد حمل | ارائه سند مطابق، تعهد ارائه سند ترخیص را تعیین تکلیف میکند |
| بخشی از محموله وارد نشده است | بررسی علت کسر تخلیه و تهیه مستندات مربوط | میزان واقعی ورود کالا باید مشخص شود |
| کالا در گمرک مانده است | بررسی علت توقف، مجوزها و وضعیت ثبت سفارش | ورود به گمرک لزوماً به معنی ترخیص قطعی نیست |
| کالا در حمل آسیب دیده است | تهیه گزارش خسارت، مدارک بیمه و مستندات حمل | شرایط پذیرش خسارت باید طبق مقررات بررسی شود |
| ارزش یا مشخصات کالا مغایرت دارد | بررسی فاکتور، اظهارنامه و اسناد اصلاحی | نوع و منشأ مغایرت اهمیت دارد |
| پروانه ارائه شده اما تعهد باز است | بررسی وضعیت ثبت سند و تعهد مالی بهصورت جداگانه | ممکن است مابهالتفاوت نرخ ارز همچنان باقی مانده باشد |
اگر کالا ناقص وارد شود یا اسناد با ثبت سفارش مغایرت داشته باشند، چه باید کرد؟
یکی از مشکلات متداول واردکنندگان، اختلاف میان اطلاعات ثبتشده در زمان خرید و مشخصات محمولهای است که در نهایت به گمرک میرسد. برای مثال، ممکن است تعداد کالا کمتر از مقدار مندرج در فاکتور باشد یا بخشی از محموله در مسیر حمل آسیب ببیند.
در چنین شرایطی، بهتر است واردکننده پیش از هر اقدامی منشأ اختلاف را مشخص کند و مدارک قابل استناد را جمعآوری نماید. بسته به نوع مشکل، اقدامات اولیه میتواند شامل موارد زیر باشد:
- کسر تخلیه: دریافت گزارش شرکت حمل، صورتجلسه کسری محموله یا تأییدیه گمرکی برای مشخص شدن میزان کالای واردشده.
- خسارت در حمل: تهیه گزارش ارزیابی خسارت، مستندات بیمه و مدارک مربوط به وضعیت محموله هنگام تحویل.
- اختلاف ارزش کالا: بررسی فاکتور نهایی، شرایط معامله، هزینههای قابل احتساب و ارزش تعیینشده در گمرک.
- مغایرت مشخصات: تطبیق شرح کالا، تعداد، وزن، تعرفه و اطلاعات ثبت سفارش و پیگیری اصلاح رسمی در صورت لزوم.
در این شرایط، همکاری با یک ترخیص کار چین باتجربه میتواند به شناسایی مغایرتهای اسنادی و پیگیری بخش گمرکی پرونده کمک کند. البته تصمیم نهایی درباره پذیرش مستندات و رفع تعهد با مرجع بانکی و دستگاه مسئول است.
ترخیصکار دبی چه نقشی در هماهنگی اسناد و جلوگیری از مشکلات ارزی دارد؟
ترخیصکار یا نماینده گمرکی در دبی میتواند در آمادهسازی اسناد خروج، بررسی اطلاعات محموله، هماهنگی حمل و پیگیری تشریفات گمرکی نقش داشته باشد. این هماهنگی بهخصوص زمانی اهمیت پیدا میکند که کالا از دبی خریداری شده اما مبدأ ساخت آن کشور دیگری مانند چین باشد.
در چنین معاملاتی باید میان کشور محل خرید، کشور مبدأ کالا و مسیر حمل تفاوت قائل شد. برای مثال، خرید یک قطعه از فروشندهای در دبی لزوماً به معنی اماراتی بودن مبدأ کالا نیست. اطلاعات مبدأ، شرح کالا و اسناد تجاری باید مطابق واقعیت معامله تنظیم شوند.
یک ترخیص کار دبی میتواند در بخش گمرکی و اسنادی به واردکننده کمک کند؛ اما مسئولیت رفع تعهد ارزی بانکی را نمیتوان صرفاً به ترخیصکار واگذار کرد. برای تکمیل پرونده، هماهنگی میان واردکننده، بانک عامل، شرکت حمل و نماینده گمرکی ضروری است.
مهلت رفع تعهد ارزی واردات در سال ۱۴۰۵ چگونه تعیین میشود و عدم انجام آن چه پیامدهایی دارد؟
مهلت رفع تعهد ارزی به عوامل مختلفی مانند نوع ارز تأمینشده، تاریخ تأمین ارز، نوع کالا، روش واردات و مقررات حاکم بر ثبت سفارش بستگی دارد. به همین دلیل، نمیتوان یک مهلت ثابت را برای تمام واردکنندگان اعلام کرد.
یکی از مستندات مهم در این زمینه، بخشنامه شماره 05/44222 بانک مرکزی مورخ ۱۴۰۵/۰۳/۰۴ است. در این بخشنامه، تعهد مربوط به ارائه سند ترخیص مطابق و تعهد مربوط به پرداخت مابهالتفاوت نرخ ارز از یکدیگر تفکیک شدهاند.
بر اساس ضوابط این بخشنامه، در صورت ارائه پروانه گمرکی مطابق با ثبت سفارش و اسناد حمل، امکان تطبیق اطلاعات پروانه با اسناد حمل وجود دارد. همچنین در موارد مشمول مابهالتفاوت، سازوکار اخذ آن با دریافت وثایق کافی پیشبینی شده است. در بخشی از این مقررات، بازه حداکثر ۹۰ روز تقویمی از تاریخ ترخیص (رسید مالی) برای دریافت مابهالتفاوت در شرایط مربوط مطرح شده است. این عدد را نباید بهعنوان مهلت عمومی رفع تعهد تمام واردات در نظر گرفت.
عدم انجام تعهدات در مهلت مقرر ممکن است پیامدهای مختلفی داشته باشد. از جمله باقی ماندن وثایق و تضامین بانکی، مطالبه مبالغ مربوط به مابهالتفاوت، محدودیت در تخصیص یا تأمین ارز برای سفارشهای بعدی و در موارد مشمول، ارجاع پرونده به سازمان تعزیرات حکومتی.
بنابراین، اگر با تأخیر در ترخیص یا ارائه اسناد مواجه شدهاید، بهتر است پیش از پایان مهلت پرونده، موضوع را بهصورت مستند از بانک عامل پیگیری کنید و در صورت وجود مانع، درخواست و مدارک خود را از مسیر رسمی ارائه دهید.
چگونه پیش از خرید و ارسال کالا، ریسک رفع تعهد ارزی را کاهش دهیم؟
بهترین راهکار برای جلوگیری از مشکلات رفع تعهد ارزی، مدیریت صحیح اسناد و اطلاعات از زمان شروع معامله است. بسیاری از اختلافات بانکی و گمرکی زمانی ایجاد میشوند که اطلاعات پیشفاکتور، پرداخت، بارنامه و اظهارنامه گمرکی با یکدیگر هماهنگ نیستند.
اگر قصد خرید از امارات یا واردات تجاری از سایر کشورها را دارید، بهتر است پیش از پرداخت وجه، موارد زیر را بررسی کنید:
- امکان قانونی واردات کالا: کد تعرفه، محدودیتهای ورود و مجوزهای موردنیاز را پیش از ثبت سفارش مشخص کنید.
- محل تأمین ارز: بررسی کنید کدام روش تأمین ارز برای کالا و ثبت سفارش شما مجاز است.
- اطلاعات فاکتور: شرح کالا، تعداد، ارزش، مشخصات فروشنده و خریدار باید دقیق و قابل تطبیق باشند.
- اسناد پرداخت: روش پرداخت و مدارک مربوط به انتقال وجه را از ابتدا مشخص و نگهداری کنید.
- اسناد حمل: مسئولیت تهیه بارنامه، فهرست بستهبندی و سایر مدارک را با فروشنده یا شرکت حمل هماهنگ کنید.
- برنامه ترخیص: پیش از ارسال کالا، الزامات گمرکی و مدارک موردنیاز برای ترخیص را بررسی کنید.
این اقدامات به واردکننده کمک میکنند تا بهجای مواجه شدن با مشکلات در پایان فرایند، از همان ابتدا مسیر تجاری و ارزی خود را بهدرستی مدیریت کند.
در واردات لوازم یدکی خودرو چه اطلاعاتی باید در اسناد تطبیق داشته باشد؟
در واردات قطعات خودرو، تنوع مدلها، شماره فنی، برند، کشور سازنده و مشخصات قطعه اهمیت زیادی دارد. اگر اطلاعات پیشفاکتور با فاکتور نهایی یا مشخصات محموله تفاوت داشته باشد، ممکن است در مراحل بررسی اسناد یا تشریفات گمرکی با مشکل مواجه شوید.
برای مثال، هنگام واردات لوازم یدکی خودرو، بهتر است مشخصات فنی هر قطعه، تعداد، ارزش، تعرفه گمرکی و اطلاعات مبدأ بهصورت دقیق ثبت شوند. همچنین اگر کالا نیازمند مجوز تخصصی باشد، باید شرایط دریافت آن پیش از خرید بررسی شود.
در واردات لوازم جانبی موبایل چه نکاتی برای رفع تعهد اهمیت دارند؟
لوازم جانبی موبایل از نظر تنوع محصول و مشخصات فنی گروه گستردهای را تشکیل میدهند. شارژر، کابل، قاب، گلس، پاوربانک و تجهیزات دارای قابلیت ارتباط بیسیم ممکن است از نظر تعرفه و مجوزهای موردنیاز شرایط متفاوتی داشته باشند.
در واردات لوازم جانبی موبایل، باید شرح دقیق کالا، تعداد، ارزش و مشخصات فنی با اطلاعات ثبت سفارش، فاکتور تجاری، فهرست بستهبندی و اسناد گمرکی هماهنگ باشند. بهویژه برای کالاهایی که دارای تجهیزات ارتباطی هستند، بررسی مجوزهای تخصصی پیش از پرداخت به فروشنده اهمیت دارد.
سخن پایانی؛ چگونه رفع تعهد ارزی واردات را بدون مشکل انجام دهیم؟
رفع تعهد ارزی واردات یکی از بخشهای مهم مدیریت یک معامله خارجی است که باید از ابتدای خرید تا زمان ترخیص کالا مورد توجه قرار بگیرد. تطبیق اطلاعات ثبت سفارش، فاکتور، حواله ارزی، اسناد حمل و پروانه گمرکی میتواند احتمال بروز مغایرت و تأخیر را کاهش دهد.
اگر قصد واردات از چین یا امارات را دارید، بهتر است پیش از نهایی کردن خرید، مسیر پرداخت، مدارک تجاری، روش حمل و شرایط ترخیص را بهصورت یکپارچه بررسی کنید. کاوان تأمین با ارائه خدمات منبعیابی، خرید خارجی، پرداخت حواله ارزی، حمل بینالمللی و خدمات مرتبط با ترخیص، میتواند در بخشهای مختلف این مسیر تجاری همراه شما باشد. برای بررسی شرایط سفارش و انتخاب مسیر مناسب، میتوانید از خدمات مشاوره تخصصی کاوان تأمین استفاده کنید.
توجه: مقررات ارزی و گمرکی ممکن است تغییر کنند. مطالب این مقاله راهنمای عمومی هستند و جایگزین استعلام آخرین ضوابط از بانک عامل، بانک مرکزی و مراجع گمرکی برای پرونده مشخص شما نیستند.
سؤالات متداول درباره رفع تعهد ارزی واردات
آیا ارائه پروانه گمرکی برای رفع تعهد ارزی کافی است؟
ارائه پروانه گمرکی مطابق با ثبت سفارش و اسناد حمل میتواند تعهد مربوط به ارائه سند ترخیص را تعیین تکلیف کند؛ اما لزوماً به معنی تسویه تمام تعهدات ارزی نیست. اگر مابهالتفاوت نرخ ارز یا تعهد دیگری به پرونده تعلق داشته باشد، باید جداگانه بررسی و پرداخت شود.
آیا حواله یوان بهتنهایی باعث رفع تعهد ارزی میشود؟
خیر. حواله یوان مدرکی برای اثبات پرداخت به فروشنده خارجی است، اما جایگزین اسناد حمل و مدارک اثبات ورود و ترخیص کالا نمیشود. تکمیل تعهدات باید بر اساس الزامات پرونده انجام شود.
اگر کالا ترخیص شده باشد اما تعهد در سامانه همچنان باز بماند، چه باید کرد؟
ابتدا باید مشخص شود کدام بخش از تعهد هنوز انجام نشده است. ممکن است پروانه گمرکی در سامانه ثبت یا با اطلاعات ثبت سفارش تطبیق داده نشده باشد، یا تعهد مالی مربوط به مابهالتفاوت همچنان باقی مانده باشد. در این شرایط، پیگیری از بانک عامل و بررسی وضعیت مستندات بهترین اقدام اولیه است.
آیا مهلت رفع تعهد ارزی برای تمام کالاها یکسان است؟
خیر. مهلتها با توجه به نوع کالا، روش تأمین ارز، تاریخ ثبت سفارش و بخشنامههای مربوط تعیین میشوند. برای اطلاع از مهلت دقیق باید شرایط همان پرونده بررسی شود.
آیا ترخیصکار میتواند تمام مراحل رفع تعهد ارزی را انجام دهد؟
ترخیصکار میتواند امور گمرکی، تهیه و پیگیری اسناد مرتبط با ورود و ترخیص کالا را انجام دهد؛ اما تصمیمگیری درباره وضعیت تعهد بانکی، مابهالتفاوت نرخ ارز و تسویه نهایی بر عهده مراجع مسئول است. بنابراین هماهنگی با بانک عامل همچنان ضروری خواهد بود.