به دلیل وجود شرایط خاص در کشور ممکن است برخی سفارش ها با تاخیر تحویل داده شود.
وقتی صحبت از خرید یک محصول خارجی میشود، پیدا کردن کالای موردنظر همیشه سختترین بخش ماجرا نیست. گاهی محصولی را در یک فروشگاه معتبر خارجی پیدا میکنید، اما دسترسی مستقیم به آن، پرداخت هزینه و مهمتر از همه انتقال کالا به ایران به یک چالش جدی تبدیل میشود. به همین دلیل، بسیاری از خریداران قبل از ثبت سفارش درباره روش انتقال کالا، هزینه حمل و زمان تحویل تحقیق میکنند. برای مثال، خرید از سایت های خارجی یا خرید از آمازون تنها زمانی به نتیجه میرسد که کالا بتواند از کشور مبدا به مقصد منتقل شود.
در این میان، حمل و نقل زمینی بین المللی یکی از روشهای مهم جابهجایی کالا میان کشورهاست که بسته به مبدا، مقصد، نوع کالا، وزن، حجم و شرایط مسیر میتواند گزینه مناسبی برای واردات باشد. اما این روش دقیقاً چگونه انجام میشود، چه هزینههایی دارد و چه تفاوتی با حمل هوایی یا دریایی دارد؟ در ادامه، تمام این موارد را بررسی میکنیم.
حمل و نقل زمینی بین المللی به جابهجایی کالا از یک کشور به کشور دیگر از طریق مسیرهای زمینی گفته میشود. این نوع حمل میتواند با استفاده از کامیون، تریلی، کانتینرهای حمل جادهای یا شبکه ریلی انجام شود و معمولاً زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بین کشور مبدا و مقصد، مسیر زمینی قابل استفاده وجود داشته باشد.
در حمل زمینی بین المللی، کالا از محل تعیینشده در کشور مبدا دریافت شده و پس از طی مسیر، عبور از مرزهای مربوطه و انجام تشریفات قانونی و گمرکی، به مقصد نهایی منتقل میشود. بنابراین حمل کالا فقط حرکت یک کامیون از نقطهای به نقطه دیگر نیست و مراحل مختلفی مانند آمادهسازی اسناد، بارگیری، ترانزیت، کنترلهای مرزی، تخلیه و در صورت نیاز ترخیص را شامل میشود.
فرآیند حمل معمولاً با مشخص شدن نوع کالا، وزن، ابعاد، تعداد، مبدا و مقصد شروع میشود. پس از آن، مسیر مناسب و وسیله نقلیه متناسب با محموله انتخاب میشود. نوع کالا نیز اهمیت زیادی دارد؛ زیرا برخی کالاها به بستهبندی خاص، مجوز یا شرایط حمل متفاوت نیاز دارند.
پس از بارگیری، کالا وارد مسیر حمل میشود و در صورت عبور از مرزهای بینالمللی، اسناد حمل و مدارک گمرکی بررسی میشوند. در مقصد نیز بسته به نوع سفارش و شرایط واردات، فرآیندهای گمرکی و تحویل انجام خواهد شد.
برای درک بهتر فرآیند، بهتر است حمل کالا را به چند مرحله اصلی تقسیم کنیم. نخست باید اطلاعات محموله مشخص باشد؛ زیرا بدون دانستن نوع کالا، وزن، حجم و مقصد نمیتوان روش حمل یا هزینه آن را بهدرستی تعیین کرد.
پس از بررسی مشخصات کالا، مسیر مناسب انتخاب و وسیله نقلیه متناسب با محموله تعیین میشود. سپس کالا در مبدا تحویل گرفته شده و برای حمل آماده میشود. در حملهای بینالمللی، مدارک تجاری و حمل نیز باید متناسب با کالا و مسیر آماده باشند.
پس از خروج محموله از مبدا، کالا وارد مسیر ترانزیتی میشود و ممکن است از یک یا چند مرز عبور کند. در مقصد نیز بسته به شرایط واردات، تشریفات گمرکی انجام شده و کالا برای تحویل نهایی آماده میشود. بنابراین حمل بار از چین به ایران یا هر مسیر بینالمللی دیگری، یک زنجیره چندمرحلهای است و صرفاً به هزینه کرایه خودرو محدود نمیشود.
حمل زمینی بینالمللی را میتوان بر اساس وسیله نقلیه و نحوه انتقال کالا به روشهای مختلف تقسیم کرد. دو روش اصلی، حمل جادهای و حمل ریلی هستند و هرکدام برای شرایط مشخصی مزیت بیشتری دارند.
حمل جادهای با کامیون، تریلی و وسایل نقلیه باری انجام میشود و یکی از انعطافپذیرترین روشهای انتقال کالا در مسیرهای زمینی است. امکان دریافت کالا از محل مشخص، انتقال مستقیمتر به مقصد و دسترسی به نقاطی که زیرساخت ریلی ندارند، از مهمترین مزایای این روش محسوب میشود.
البته زمان حمل جادهای به عواملی مانند مسافت، وضعیت مسیر، مرزها، قوانین کشورها و شرایط ترافیکی بستگی دارد و نمیتوان برای تمام مسیرها یک زمان ثابت تعیین کرد.
در حمل ریلی، کالا از طریق شبکه راهآهن بین کشورها یا در مسیرهای ترانزیتی مشخص جابهجا میشود. این روش برای برخی محمولههای حجیم و مسیرهای طولانی میتواند گزینه مناسبی باشد، اما دسترسی آن به زیرساخت ریلی و مسیرهای فعال وابسته است.
در حمل بینالمللی، نوع استفاده از ظرفیت وسیله نقلیه نیز اهمیت دارد. در روش FTL یا بار کامل، بخش اصلی ظرفیت وسیله نقلیه به یک محموله اختصاص پیدا میکند. در مقابل، در روش LTL یا خرده بار، محموله یک مشتری تنها بخشی از ظرفیت وسیله نقلیه را استفاده میکند و ممکن است با بارهای دیگر تجمیع شود.
انتخاب میان این دو روش به حجم و وزن کالا، بودجه، زمان موردنیاز و شرایط مسیر بستگی دارد.
یکی از پرتکرارترین سؤالات کاربران، هزینه حمل و نقل زمینی بین المللی است. قیمت حمل یک عدد ثابت نیست و قبل از اعلام آن باید مشخصات محموله و مسیر بررسی شود. وزن، حجم، فاصله، نوع کالا، وسیله نقلیه، مبدا و مقصد و خدمات جانبی همگی میتوانند روی هزینه نهایی تأثیر داشته باشند.
وزن و حجم کالا از مهمترین عوامل تعیینکننده هستند. یک محموله سبک اما بسیار حجیم میتواند فضای زیادی از وسیله حمل را اشغال کند و به همین دلیل، صرفاً نگاه کردن به وزن واقعی همیشه برای برآورد هزینه کافی نیست.
مبدا و مقصد نیز اهمیت زیادی دارند. مسیرهای طولانیتر معمولاً هزینه بیشتری دارند و شرایط مرزی یا ترانزیتی نیز میتواند بر هزینه و زمان اثر بگذارد. نوع کالا، نیاز به بستهبندی ویژه، بیمه، انبارداری، بارگیری و تخلیه نیز ممکن است به هزینه نهایی اضافه شود.
خیر. قیمت حمل بار زمینی بین المللی برای هر محموله میتواند متفاوت باشد. برای مثال، هزینه انتقال یک کالای کوچک و سبک با یک محموله حجیم یا تجاری قابل مقایسه نیست. همچنین مسیر حمل و خدمات موردنیاز نیز میتواند تفاوت قابل توجهی ایجاد کند.
| عامل | تأثیر بر هزینه |
|---|---|
| وزن کالا | افزایش وزن میتواند هزینه حمل را افزایش دهد. |
| حجم کالا | کالاهای حجیم فضای بیشتری از وسیله حمل اشغال میکنند. |
| مسافت | طول مسیر یکی از عوامل مهم در تعیین کرایه حمل است. |
| نوع کالا | برخی کالاها به شرایط حمل یا مجوزهای خاص نیاز دارند. |
| نوع وسیله نقلیه | کامیون، تریلی و سایر وسایل حمل هزینههای متفاوتی دارند. |
| خدمات جانبی | بیمه، انبارداری، بارگیری و تخلیه میتوانند هزینه نهایی را تغییر دهند. |
چین یکی از مهمترین مبادی تامین کالا برای بازار ایران است و بسیاری از کسبوکارها و خریداران ایرانی محصولات موردنظر خود را از فروشگاهها و تامینکنندگان چینی تهیه میکنند. در این شرایط، انتخاب مسیر مناسب برای انتقال کالا اهمیت زیادی دارد.
مسیر حمل کالا از چین به ایران به نوع محموله، مقصد، شرایط مرزی و روش ترانزیت بستگی دارد. در برخی سفارشها ممکن است کالا در یک کشور واسط تجمیع یا پردازش شود و سپس از مسیر مناسب به ایران منتقل شود. بنابراین نمیتوان یک مسیر ثابت را برای تمام محمولهها بهترین گزینه دانست.
برای کاربری که قصد خرید کالا از چین دارد، موضوع فقط قیمت محصول نیست. هزینه انتقال، شرایط حمل، گمرک و خدمات جانبی نیز باید در برآورد هزینه نهایی لحاظ شوند. به همین دلیل، در خرید از چین بهتر است پیش از ثبت سفارش، هزینه نهایی انتقال کالا نیز بررسی شود.
امکان حمل هر کالا به شرایط قانونی، نوع محصول، مقررات کشور مبدا و مقصد و الزامات گمرکی بستگی دارد. بنابراین پیش از خرید کالا باید مطمئن شد که محصول موردنظر امکان واردات و حمل دارد و در صورت نیاز، مجوزهای مربوطه قابل دریافت است.
دبی نیز یکی از مبادی مهم برای تامین کالاهای خارجی است. نزدیکی جغرافیایی امارات به ایران باعث شده مسیرهای انتقال کالا از این کشور برای برخی سفارشها مورد توجه قرار بگیرد. با این حال، روش حمل مناسب باید بر اساس نوع کالا، حجم، مقصد و شرایط سفارش تعیین شود.
اگر کالای موردنظر در بازار امارات موجود باشد یا خرید آن از فروشگاههای این کشور برای کاربر سادهتر باشد، انتقال کالا از دبی میتواند یکی از گزینههای قابل بررسی باشد. در چنین شرایطی، خرید از دبی تنها مرحله اول است و باید نحوه انتقال کالا به ایران نیز از ابتدا مشخص باشد.
در فرآیند واردات از دبی مواردی مانند نوع کالا، تعداد، ارزش محموله، روش حمل و فرآیند گمرکی میتوانند بر هزینه و زمان نهایی اثر بگذارند. بنابراین مقایسه صرف قیمت کالاهای موجود در دبی بدون محاسبه هزینههای انتقال، تصویر دقیقی از قیمت تمامشده ایجاد نمیکند.
وزن و حجم کالا، فاصله مبدا تا مقصد، نوع محموله، روش حمل، خدمات انبارداری و هزینههای مرتبط با ترخیص از جمله عواملی هستند که باید در محاسبه هزینه نهایی در نظر گرفته شوند.
اسناد موردنیاز به نوع کالا، کشور مبدا و مقصد و شرایط معامله بستگی دارد. با این حال، در معاملات بینالمللی معمولاً اسنادی مانند فاکتور تجاری، فهرست بستهبندی، بارنامه و مدارک مربوط به گمرک اهمیت دارند.
بارنامه یکی از اسناد مهم در فرآیند حمل کالا است و اطلاعات مربوط به محموله، فرستنده، گیرنده و شرایط حمل را مشخص میکند. در حمل جادهای بینالمللی ممکن است اسناد تخصصی مانند CMR نیز مورد استفاده قرار گیرند.
فاکتور، اطلاعات کالا، ارزش محموله و سایر اسناد موردنیاز باید مطابق مقررات گمرکی تهیه شوند. برخی کالاها نیز ممکن است به مجوز یا گواهیهای خاص نیاز داشته باشند. به همین دلیل، بررسی مدارک پیش از حرکت کالا میتواند از بروز مشکل در مسیر جلوگیری کند.
حمل کالا و ترخیص کالا دو مرحله متفاوت اما مرتبط هستند. حمل به انتقال فیزیکی محموله از مبدا به مقصد مربوط میشود، در حالی که ترخیص شامل فرآیندهای قانونی و گمرکی لازم برای ورود یا خروج کالا است.
ممکن است کالا به کشور مقصد رسیده باشد، اما تا زمانی که فرآیندهای گمرکی آن تکمیل نشده باشد، امکان تحویل نهایی آن وجود نداشته باشد. بنابراین در برنامهریزی واردات باید هزینه و زمان حمل را از هزینه و زمان ترخیص جدا در نظر گرفت.
برای مثال، در ترخیص کالا از چین باید علاوه بر انتقال محموله، اسناد، ارزش کالا، مقررات واردات و تشریفات گمرکی نیز بررسی شوند. همین موضوع نشان میدهد که انتخاب روش حمل بدون توجه به مرحله ترخیص، میتواند برآورد ناقصی از فرآیند واردات ایجاد کند.
هیچ روش حملی برای تمام کالاها بهترین گزینه نیست. انتخاب میان حمل زمینی، هوایی و دریایی باید بر اساس اولویتهای واقعی سفارش انجام شود. اگر سرعت اهمیت بسیار زیادی داشته باشد، حمل هوایی میتواند گزینه مناسبی باشد. برای محمولههای بسیار حجیم و غیرفوری، حمل دریایی ممکن است منطقیتر باشد و حمل زمینی نیز در مسیرهای قابل دسترس زمینی میتواند تعادل مناسبی میان هزینه و زمان ایجاد کند.
حمل هوایی معمولاً سرعت بالاتری دارد، اما هزینه آن نیز میتواند بیشتر باشد. حمل زمینی در بسیاری از مسیرها سرعت پایینتری نسبت به هواپیما دارد، اما بسته به نوع کالا و مسیر ممکن است از نظر اقتصادی مناسبتر باشد.
برای محمولههای بسیار بزرگ و مسیرهایی که دسترسی مناسبی به حمل دریایی دارند، حمل دریایی میتواند گزینه قابل بررسی باشد. در مقابل، حمل زمینی برای مسیرهایی که زیرساخت جادهای یا ریلی مناسبی دارند، میتواند انعطاف بیشتری ایجاد کند.
| ویژگی | زمینی | هوایی | دریایی |
|---|---|---|---|
| سرعت | متوسط | بالا | پایینتر |
| هزینه | متوسط و وابسته به مسیر | معمولاً بالاتر | مناسب برای بارهای حجیم |
| انعطاف مسیر | بالا در مسیرهای زمینی | وابسته به فرودگاه | وابسته به بنادر |
| کاربرد مناسب | بارهای تجاری و مسیرهای زمینی | کالاهای فوری و سبکتر | محمولههای حجیم و غیرفوری |
رشد فروشگاههای اینترنتی باعث شده کاربران ایرانی بتوانند محصولات بسیار متنوعی را در بازارهای خارجی پیدا کنند. اما پیدا کردن محصول تنها بخشی از فرآیند است. اگر فروشگاه امکان ارسال مستقیم به ایران نداشته باشد، خریدار باید برای دریافت کالا در کشور مبدا و انتقال آن به ایران راهکار مناسبی داشته باشد.
در چنین شرایطی، کالا ابتدا باید در کشور یا منطقهای که امکان دریافت سفارش وجود دارد تحویل گرفته شود. سپس بر اساس نوع سفارش و مسیر انتخابی، برای انتقال به ایران آماده میشود. در این مدل، خرید از ebay یا سایر فروشگاههای خارجی بهتنهایی به معنی تحویل کالا در ایران نیست و مرحله حمل نیز باید از ابتدا در نظر گرفته شود.
برای کاربری که امکان پرداخت یا ارسال مستقیم از یک فروشگاه خارجی را ندارد، استفاده از یک واسطه خرید میتواند فرآیند را سادهتر کند. در این مدل، کاربر لینک محصول را ارائه میکند، قیمت نهایی بر اساس کالا و هزینههای مرتبط محاسبه میشود و پس از ثبت سفارش، فرآیند خرید، دریافت و انتقال کالا مطابق شرایط سرویس انجام میشود.
همه کالاهای خارجی الزاماً از فروشگاههای یکسان تهیه نمیشوند. ممکن است یک محصول در یک فروشگاه اماراتی مانند Noon یا در بازارهای آنلاین چین مانند Taobao و Alibaba موجود باشد. تفاوت مبدا باعث میشود مسیر و روش انتقال کالا نیز متفاوت باشد.
در خرید از نون ممکن است کاربر محصولی را در بازار امارات پیدا کند که در بازار ایران موجود نیست یا قیمت متفاوتی دارد. در این حالت، باید علاوه بر قیمت محصول، امکان دریافت کالا در مبدا و هزینه انتقال آن به ایران نیز بررسی شود.
Taobao و Alibaba از جمله پلتفرمهای شناختهشده بازار چین هستند و طیف گستردهای از کالاها در آنها عرضه میشود. در خرید از این پلتفرمها، نوع فروشنده، تعداد کالا، شرایط ارسال داخلی، وزن و حجم محموله میتواند روی فرآیند حمل اثر بگذارد. بنابراین برای واردات از چین، بهتر است قبل از ثبت سفارش هزینه تمامشده کالا تا مقصد مشخص شود.
انتخاب روش مناسب تنها بر اساس قیمت انجام نمیشود. یک روش حمل ممکن است ارزانتر باشد، اما زمان بیشتری نیاز داشته باشد یا برای نوع خاصی از کالا مناسب نباشد. در مقابل، روش سریعتر ممکن است هزینه بالاتری ایجاد کند.
وزن و ابعاد محموله مستقیماً بر ظرفیت موردنیاز و هزینه حمل تأثیر میگذارند. برای کالاهای حجیم، فضای اشغالشده ممکن است به اندازه وزن واقعی اهمیت داشته باشد.
اگر کالا برای یک پروژه یا سفارش فوری موردنیاز باشد، زمان میتواند مهمتر از اختلاف قیمت حمل باشد. اما اگر عجلهای برای دریافت کالا وجود نداشته باشد، گزینههای اقتصادیتر نیز قابل بررسی هستند.
کالاهای حساس، شکستنی، فاسدشدنی، خطرناک یا دارای شرایط نگهداری خاص ممکن است به روش حمل متفاوتی نیاز داشته باشند. بنابراین نوع محصول باید قبل از انتخاب روش حمل مشخص شود.
برای تصمیمگیری درست، باید به هزینه نهایی توجه کرد؛ نه فقط قیمت اولیه محصول یا کرایه حمل. هزینههای جانبی مانند بیمه، بستهبندی، انبارداری، گمرک و خدمات مرتبط نیز باید در صورت وجود در محاسبات لحاظ شوند.
برای انتخاب روش مناسب، ابتدا باید اطلاعات کامل محموله جمعآوری شود. نوع کالا، تعداد، وزن، ابعاد، ارزش تقریبی، کشور مبدا، مقصد و میزان فوریت تحویل از مهمترین اطلاعات موردنیاز هستند.
هرچه اطلاعات دقیقتر باشد، امکان برآورد بهتر هزینه حمل و انتخاب مسیر مناسب بیشتر خواهد بود. اگر فقط قیمت کالا مشخص باشد اما وزن و حجم آن مشخص نباشد، ارائه یک برآورد دقیق از هزینه انتقال دشوار خواهد بود.
مقایسه درست باید بر اساس هزینه نهایی انجام شود. برای مثال ممکن است یک مسیر کرایه حمل پایینتری داشته باشد، اما هزینههای جانبی یا زمان انتقال آن بیشتر باشد. به همین دلیل، در تصمیمگیری وارداتی باید قیمت کالا، هزینه حمل، بیمه، گمرک و سایر هزینههای مرتبط را در کنار یکدیگر بررسی کرد.
حمل زمینی بینالمللی در مسیرهای مناسب میتواند انعطاف خوبی برای انتقال کالا ایجاد کند. امکان استفاده از وسایل نقلیه مختلف، دسترسی مستقیمتر به برخی نقاط، امکان حمل محمولههای متنوع و قابلیت ترکیب آن با سایر روشهای حمل از جمله ویژگیهایی است که باعث شده این روش همچنان در زنجیره تامین بینالمللی کاربرد داشته باشد.
در مسیرهای زمینی، امکان انتخاب وسیله نقلیه متناسب با حجم و نوع محموله وجود دارد. همین موضوع میتواند برای سفارشهایی که نیاز به انتقال مستقیمتر دارند اهمیت داشته باشد.
در مسیرهایی که کشورهای مبدا و مقصد از طریق شبکه زمینی به یکدیگر متصل هستند، حمل زمینی میتواند یکی از گزینههای اصلی باشد. با این حال، شرایط مرزی و قوانین کشورها باید پیش از انتخاب مسیر بررسی شود.
از محمولههای تجاری کوچکتر تا بارهای بزرگتر، روشهای مختلف حمل زمینی وجود دارد. انتخاب نوع سرویس باید متناسب با ویژگیهای واقعی محموله انجام شود.
حمل و نقل زمینی بین المللی یکی از روشهای مهم انتقال کالا میان کشورهاست، اما نمیتوان آن را برای تمام سفارشها بهترین روش دانست. انتخاب درست به عواملی مانند مبدا، مقصد، وزن و حجم کالا، نوع محصول، زمان موردنیاز برای تحویل و بودجه بستگی دارد.
اگر کالا در مسیر قابل دسترسی زمینی قرار داشته باشد و سرعت بسیار بالا اولویت اصلی نباشد، حمل زمینی میتواند گزینه مناسبی برای بررسی باشد. در مقابل، کالاهای بسیار فوری ممکن است به حمل هوایی و محمولههای بسیار حجیم و غیرفوری ممکن است به حمل دریایی نیاز داشته باشند.
در خرید و واردات کالا از چین، دبی یا سایر بازارهای خارجی نیز بهتر است از همان ابتدا علاوه بر قیمت محصول، هزینه انتقال، گمرک و سایر هزینههای مرتبط بررسی شود. این کار باعث میشود قبل از ثبت سفارش، تصویر دقیقتری از هزینه نهایی و فرآیند دریافت کالا داشته باشید.
حمل و نقل زمینی بین المللی به انتقال کالا بین دو یا چند کشور از طریق مسیرهای جادهای یا ریلی گفته میشود. این فرآیند میتواند شامل بارگیری، حمل، عبور از مرز، انجام تشریفات گمرکی و تحویل کالا در مقصد باشد.
هزینه حمل عدد ثابتی ندارد و به عواملی مانند وزن، حجم، نوع کالا، مبدا، مقصد، مسیر، نوع وسیله نقلیه و خدمات جانبی بستگی دارد. برای برآورد دقیقتر باید مشخصات کامل محموله بررسی شود.
زمان حمل به مبدا دقیق، مقصد، مسیر انتخابی، نوع سرویس، شرایط مرزی، وضعیت گمرک و شرایط حمل بستگی دارد. به همین دلیل، اعلام یک زمان ثابت برای تمام محمولههای چین به ایران دقیق نیست.
اگر سرعت اولویت اصلی باشد، حمل هوایی معمولاً گزینه سریعتری است. اگر هزینه و شرایط مسیر اهمیت بیشتری داشته باشد و کالا فوریت زیادی نداشته باشد، حمل زمینی میتواند گزینه قابل بررسی باشد.
انتخاب میان این دو روش به حجم کالا، مسیر، زمان تحویل و هزینه بستگی دارد. برای برخی محمولههای حجیم و غیرفوری، حمل دریایی مناسبتر است؛ در حالی که در مسیرهای زمینی قابل دسترس، حمل زمینی میتواند انعطاف بیشتری داشته باشد.
مدارک موردنیاز بر اساس نوع کالا و مسیر متفاوت است، اما اسنادی مانند فاکتور تجاری، فهرست بستهبندی، بارنامه و مدارک گمرکی معمولاً اهمیت دارند. برخی کالاها نیز ممکن است به مجوزهای خاص نیاز داشته باشند.
FTL به حمل یک محموله با استفاده از بخش اصلی ظرفیت یک وسیله نقلیه گفته میشود، در حالی که در LTL محموله تنها بخشی از ظرفیت وسیله حمل را اشغال میکند و امکان تجمیع آن با بارهای دیگر وجود دارد. انتخاب میان این دو روش به حجم، وزن و شرایط سفارش بستگی دارد.
این موضوع به کشور مبدا، نوع کالا، قوانین فروشگاه، امکان دریافت کالا در مبدا، مقررات واردات و شرایط حمل بستگی دارد. در صورتی که امکان خرید و انتقال وجود داشته باشد، میتوان فرآیند دریافت کالا در مبدا و انتقال آن به ایران را بهصورت جداگانه بررسی کرد.
حمل و ترخیص دو مرحله متفاوت هستند و هزینههای آنها لزوماً یکسان یا مشترک نیست. هزینه ترخیص به نوع کالا، ارزش، مقررات گمرکی و سایر عوامل وابسته است و باید جداگانه بررسی شود.
